Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Μνήμες κι Αφιερώματα





«Είστε η Βασίλισσα μου...είμαι δικός Σας...»

Η νύχτα εκείνη που όλα τα σκέπασε...

Μέσα στον ύπνο το κύμα της φωνής
φέρνει δονήσεις, ξυπνάει το volcano
Μια ρωγμή στο χρόνο και η διάπυρη μάζα
γίνεται το κόκκινο χαλί που στρώνεις
στη Βασίλισσα σου
Φτάνει ως το σπίτι μας
Καίει τους τοίχους
Σπάει τα τζάμια
Λιώνει τις μάσκες

«Είστε η Βασίλισσα μου...είμαι δικός Σας...»

Ξημερώνει
Λάβα και κίσσηρι, στάχτη και πέτρες
κι ένα ποτάμι δάκρυα...υπόγειο, σιωπηλό
Καμία ενοχή
Καμία εξήγηση
Καμία συγνώμη -είναι στη φύση σου-

«Όλα απ’ την Αρχή»
«Όλα στο Φως»
Ωραίο μότο, πιστευτό

Και τώρα...σα μια άλλη Πομπηία,
τούτη η Πόλη,
μέσα στην τέφρα, πάλι,
να σέρνεται στους δρόμους
ολοζώντανη με τους νεκρούς της
σφιχτά αγκαλιασμένους
σε ύπνο μέσα αιώνια νεκρικό

«Είστε η Βασίλισσα μου...είμαι δικός Σας...»

















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου