Δεν έφυγε ακόμα και το ξέρεις
Την ακούς τη νύχτα να περπατά γυμνή
Το πρωί να φτιάχνει τον καφέ στην κουζίνα
Να ανοίγει το παράθυρο για να καπνίσει
Να διαβάζει μουρμουρίζοντας το χτεσινό βιβλίο
Είναι εκεί και περιμένει…
Να ανοίξεις την πόρτα…Μέσα σου!
Να πλημμυρίσει φως το Δωμάτιο
Να πεταχτούν τα σαράκια
Να καούν τα συμβόλαια
Να σκάψεις αν χρειαστεί βαθιά,
κάτω από τα πλακάκια,
πίσω από τις μπογιές
Να φτάσεις ως τις απαρχές σου,
τις ρίζες, στα θεμέλια του Σπιτιού σου
Να βρεις, να θυμηθείς, να εξαγνίσεις το Στοιχειό.
Εκείνο που σε κατατρώει
Εκείνο που σε καταδιώκει, σε πονά
Αυτό που προβάλεις πάνω της
Σκιά της ψυχής σου…πολύτιμη Σκιά μου
Ποιητική Συλλογή: αντίπερα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου